democracy

การปกครอบในระบบประชาธิปไตยอยู่กับสังคมไทยมาอย่างช้านาน เป็นการปกครองแบบที่ใช้อำนาจเสียงข้างมากที่มาจากประชาชน ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้ง หรือลงนามเพื่อจะทำกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยประชาชนนั้นมีสิทธิต่างๆ ในการตัดสินใจระบบนี้ทำให้ประชาชนนั้นอยู่ร่วมกันอย่างมีระเบียบวินัย เพราะต้องยอมรับให้ผลข้างมากที่ออกมาก

ประชาธิปไตยเริ่มแรกนั้นเกิดขึ้นจากยุคสมัยกรีกโบราณซึ่งเรียกว่าเป็นประชาธิปไตยทางตรง ที่ทุกคนในชาติล้วนมีสิทธิเข้ารวมการออกเสียงในการเลือกตั้งผู้นำ ซึ่งจะมีตำแหน่งที่ไล่ระดับลงมา จากตัวแทนประเทศ ตัวแทนจังหวัด ตัวแทนอำเภอ ตัวแทนตำบล จนมาถึงตัวแทนหมู่บ้านนั่นเอง ถึงแม้ว่าในสังคมปัจจุบันนั้นอาจจะยังไม่มีคำนิยามที่จะบ่งบอกถึงลักษณะของระบบปกครองแบบประชาธิปไตยแบบโดยตรง แต่หลายๆ คนก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า ระบบนี้ทำให้คนทุกคนมีความเสมอภาคกันในอิสรภาพด้านของการตัดสินใจ ทำให้ทุกคนในชาติมีสิทธิที่เท่าเทียมกันในการเข้าถึงกฎหมาย

หลักความสำคัญของการปกครองระบบประชาธิปไตย

  • ความเสมอภาค
    • ทุกคนมีสิทธิในการออกเสียงด้านการเมืองอย่างเท่าเทียมกัน
    • ในเศรษฐกิจประชาชนทุกคนจะไม่ถูกกีดกันในเรื่องของการดำรงอาชีพ
    • ทุกคนสามารถมีสิทธิที่จะศึกษาสูงเท่าไรก็ได้
    • ได้รับการรักษาพยาบาลเทียบเท่ากันทุกคน
  • สิทธิและหน้าที่ประชาชนที่อยู่ในการปกครองระบบประชาธิปไตย
    • สิทธิ คืออำนาจ และประโยชน์ที่ทุกคนจะได้รับอย่างเท่าเทียมกันโดยชอบธรรมภายใต้ที่กฎหมายกำหนด
    • เสรีภาพ คืออิสระที่จะทำการอะไร ที่ไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่นตามที่กฎหมายกำหนด
    • หน้าที่ คือสิ่งที่ทุกคนภายในชาติต้องปฏิบัติไม่ว่าจะเป็น การใช้สิทธิของตัวเอง ดูแลระบบกฎหมายให้อยู่ในศีลธรรมอันดี
  • ในทางนิติธรรม คือการใช้กฎหมายมาบริหารประเทศเพื่อให้ประชาชนอยู่ร่วมกันอย่างมีระบบระเบียบ บุคคลทุกคนต้องอยู่ภายใต้กฎหมาย ไม่เว้นแต่พระมหากษัตริย์ก็ต้องอยู่ภายใต้กฎหมายเช่นเดียวกัน
  • การใช้เหตุผล คือการที่ให้เหตุผลมาปกครองและบริหารประเทศ ยอมรับในเสียงข้างมากที่เกิดขึ้น และต้องเคารพในส่วนของสิทธิเสรีภาพคนเสียงข้างน้อยด้วย เพราะประชาชนทุกคนมีสิทธิที่จะตัดสินใจแบบเสรีภาพและทุกคนย่อมมีเหตุผลของตนเองเสมอ

ผลเสียหากเราไม่ใช้สิทธิหรือเสียงในการเลือกตั้ง

  • ประเทศจะขาดการตรวจสอบผู้แทนจากเสียงประชาชน
  • ได้ตัวแทนประชาชนที่ไม่ดีมาบริหารประเทศ ทำให้ประเทศชาติล่มจม
  • การทำงานได้ด้านนิติบัญญัตินั้นจะไม่มีประสิทธิภาพ
  • ทำให้ประเทศชาติไม่พัฒนา เพราะผลประโยชน์จะตกอยู่แต่กับตัวแทนที่เข้ามาบริหารประเทศ ไม่ถึงประชาชน

เกิดการฉ้อโกง เพราะขาดการตรวจสอบจากประชาชน หรือองค์กรอิสระ